அடுத்த விடுமுறைக்கான ஏக்கம்...!

ஆகாயத்திற்கும் பூமிக்குமிடையே
அனல்காற்று வீசும் ஒரு மாலையில்,
பிறப்பிடம் விட்டு பிழைப்பிடம் நோக்கி
துவங்குகிறது ஒரு நெடும்பயணம்.

இனிமையான விடுமுறை நிகழ்வுகளில்
இலகுவாகவும், கனமாகவும் ஒருசேர உணர்கிறது மனம்.
ஜன்னலோர இருக்கை.

காற்றின் திசைக்கேற்ப வளைந்து நிமிரும் நாணலும்,
ஒய்யாரமாய் ஓங்கி நிற்கும் பனைமரங்களும்
பேருந்தின் சாளரத்தில் வாழ்வியல் காட்சியாய் விரிகின்றன.

சாலையோரப் புளியமரங்களின் ஆர்ப்பரிப்பும்,
புதிதாய் முளைவிட்டிருக்கும் காற்றாலையின் மௌனமுமாக
கரைந்தோடுகிறது காலம்.

உருகவும், உறையவும்
மருகவும், மலைக்கவும்
ஒரு நாய்க்குட்டியாய் பழக்கப்பட்ட மனது
ஞாபக நதியில் மெல்ல நீந்தத் துவங்குகிறது.

செந்நிறப் பள்ளத்தாக்கில் தீப்பந்து விழுந்து
எதிர்ப்பக்கப் பால்வெளியில் குளிர்ச்சியாய்
உலாவைத் துவக்குகிறது ஒரு பனிப்பந்து.

நினைவுகளை உருட்டியபடி
சாலையின் திசையில் பயணிக்கிறது வாகனம்.

இதமாகவும், மிதமாகவும்
தாலாட்டிச் செல்லும் குளிர்காற்றில்
நினைவுக்குள் வழிதப்பி அலைதல்
நிஜமாகவே சுகமானது.

அம்மாக்களிடம் எப்போதுமே திட்டுவாங்கும் பெண்குழந்தைகள் முதல்,
அதிகாலைக் குளிரை தேநீரில் கரைக்க முயலும் தாத்தாக்கள் வரை...

எதிரெதிர் காற்றுக்கு அலைக்கழியும் சாலையோரப் பூக்கள் முதல்,
எப்போதும் புன்னகை சிந்தும் எதிர் இருக்கை பூவை வரை...

தொலைதூரப் பயணங்களில யதார்த்தக் கவிதைகள்
எண்ணங்கள் போல் எப்போதும் சிதறிக் கிடக்கின்றன.

உழைப்புக்கும், ஓய்வுக்குமிடையே
பச்சோந்தியாய் பக்குவப்பட்ட மனது,
பிழைப்பிடத்தின் நெருக்கத்தில்
நிறம்மாறித் தூக்கம் தொலைக்கிறது.

வாகனத்துடனான
ஒவ்வொரு உணர்வுப் பிரிதலிலும்
மீண்டும் உயிர்க்கத் துவங்குகிறது
அடுத்த விடுமுறைக்கான ஏக்கம்...!

அவன்-அவள்-அது

அவள்: உனக்கு நட்பில் நம்பிக்கை இருக்கா?

அவன்: இருக்கு...

அவள்: ஆனா, சில பேர் ஒரு ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் இடையில் காதல் தான் இருக்க முடியும்னு நம்பறாங்களே...

அவன்: முட்டாள்தனம். ஒரு பெண் எனக்கு தோழியா இருந்திருக்கா. எங்களுக்குள்ள அப்படி எதுவும் இல்லையே...

அவள்: ஒருவேளை, உனக்கு அவ மேல காதல் வந்து, அதை நீ கவனிக்காம இருந்திருக்கலாம். இல்லையா?

அவன்: இல்ல...

அவள்: அப்படின்னா, அவளுக்கு உன்மேல காதல் வந்திருக்கலாம்.

அவன்: அதுவும் இல்ல.

அவள்: ஒரு உண்மையான தோழி முழு வாழ்க்கைக்கும் உன் கூடவே இருக்கணும்னு விரும்பறியா?

அவன்: என் கனவு அதுதான்.

அவள்: நானும் அப்படித்தான் ஆசைப்படுறேன்.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

புதிய பூவின் புன்னகை...!

நேராகச் சென்ற வாழ்க்கை இப்போது சில இடங்களில் நெளிவதை உணர முடிகிறது.
சீரான தடம் அமைய அதன் போக்கிலேயே வளைந்து திரும்புகிறேன் நானும்.
வாழ்க்கை என்னை என் விருப்பத்திற்கெதிராக எங்கெங்கோ இழுத்துக்கொண்டு திரிகிறது.
சில பொழுதுக்குள் வாடிவிடும் பொய்களாலான தோரணங்களும்,
என்றும் நிலைத்திருக்கும் யதார்த்தங்களால் எழுப்பப்படும் நிஜங்களும்
எப்போதும் தீவீரமான சமரில் லயித்திருக்கின்றன.

ஓங்கியடிக்கும் அலைகளுக்கு பாவனை காட்ட இயலாமல்
கரைகளில் பதிந்திருக்கும் பெருங்கற்களைப் போல -
ஊழிப் பெருவாழ்வின் சில நிகழ்வுகளை ஊமையாய் மென்று கொண்டிருக்கிறது இதயம்.
வந்துவந்து கரை தொட்டுச் செல்லும் நீரில்,
வரப்பிடிக்காமல் நழுவிச் செல்லும் மீன்களைப் போல...
சில நினைவுகள் ஞாபக அடுக்குகளிலிருந்து லாவகமாய் நீங்கிச் செல்கின்றன.

ஆசையாய் துரத்திப் பிடித்த பட்டாம்பூச்சியை விட்ட பின்பும்,
விரல்களில் பிசுபிசுக்கும் வண்ணங்களைப் போல -
உள்ளத்தின் ஓரத்தில் இன்னும் குற்றுயிரோடு இருக்கிறது காதலுக்கான ஏக்கம்.
காதலில் நினைவு தப்பி வரும் கனவில் ஒருபோதும் எனக்கான நிஜமுகம் வந்ததில்லை.

தீர்க்கமான முடிவுக்காக, இமை கவிழ்த்து யோசிக்கிறேன்...
எனக்கான முகம் எதுவென? பல முகங்கள் வருகின்றன வரிசையாய்...
சிரித்தபடி, சிநேகித்தபடி, கருணை சிந்த, காருண்யம் பொங்க,
சாந்தமாய், சந்தோஷமாய்... ஒன்றாய், இரண்டாய், பலவாய்...
கடைசிவரை தெரியவில்லை எனக்கான இணை எதுவென!

நெஞ்சுக்குள் இருப்பதெல்லாம் நெடுந்தொலைவுக் கனவுகள் தான்.
வாழ்க்கை சொல்லித்தரும் அனுபவங்களெல்லாம் அற்புதங்கள் தாம்.

என் எண்ணங்களுக்கு எதிரான வாழ்க்கை எதிலும் நிலை கொள்ளாமல்
நாளை என்ற நம்பிக்கையினூடே நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது!
வாழ்க்கை தன்னைப் புரியவைக்க சில தருணங்களையும்,
சில நிகழ்வுகளையும் தன வசப்படுத்திக் கொள்கிறது.

நேர்கோட்டுப் பயணம் எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் சாத்தியமில்லை
என்னும் எதார்த்தம் முகத்தில் அறைகிறது.
தெளிந்த மனதோடு சென்ற வாரம் பதியமிட்ட ரோஜாச செடியில்,
இந்த வாரம் சில பூக்களின் புன்னகை.
காதலைத் தாண்டிய வாழ்க்கையின் தேடலுக்கு
என்னை தயார்படுத்திக்கொள்ள வேண்டிய தருணம் இதுவென புரிகிறது.

எங்கே செல்லும் இந்த பாதை?

ஜூலை 05. பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை உயர்வுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து நாடு தழுவிய பொது வேலை நிறுத்தம் - எதிர்க் கட்சிகள் அழைப்பு.

வேலை நிறுத்தத்திற்கு ஆதரவு , எதிர்ப்பு எப்படி என்பதைத் தாண்டி இந்த வே.நி. உண்மையிலேயே மத்திய அரசை மறுபரிசீலனை முடிவுக்கு தள்ளி இருக்குமா என்பதை யோசித்தால் ஒரு பெரிய 'இல்லை' தான் பதில்.

இந்த வே.நி. யால் 10000 கோடி இழப்பு என்று கணக்குகள் சொல்கின்றன. அப்படியா என்று கேட்டு கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டிருக்கிறது மத்திய மந்திரி சபை.

சரி அந்த அளவுக்கு பேச நமக்கு வெவரம் பத்தாதுப்பா. நம்ம லோக்கலுக்கு வருவோம்.

ஜெயா டிவியில் ஓடாத பேருந்துகள், கலைஞர் தொ.கா.வில் நிரம்பி வழிந்தன. அங்கே திறக்காத கடைகளில் இங்கே வருமானம் கொழித்தது. அங்கு அடுத்த வேளை சாப்பாட்டுக்கே தவித்த மக்கள், இங்கு இயல்பு வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். இந்த பக்கம் 'வெற்றி' என்று கோப்பை தூக்கியவர்கள், அந்த பக்கம் தலையை தொங்கப்போட்டார்கள். எதை நம்புறதுன்னே தெரியலப்பா!

தேர்தலில் ஓட்டு போடாமலேயே அரசாங்கத்தைத் தீர்மானிக்கும் upper middle class எனப்படும் மத்திய ரகத்தினரை சாரி தரத்தினரை இந்த விலை உயர்வு எந்த விதத்திலும் பாதிக்கவில்லை என்பதே உண்மை. அவர்களைப் பொறுத்தவரை இது ச்சும்மா கொசுக்கடி.

வே.நி.நாளில் அலைபேசி குறுந்தகவலில் வந்த ஒரு செய்தி அதிர்ச்சியடைய வைத்தது. ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலின் அடிப்படை விலை வெறும் 23.63 ரூபாய் மட்டும் தானாம்.

ஐயம் கொண்டு இணையத்தில் சில உரலிகளைச் சொடுக்கினேன். கிடைத்த தகவல்கள் தலை சுற்ற வைத்தன. உங்கள் பார்வைக்கு இங்கே அந்த தகவல்.

Basic Price: Rs 24.93
Excise duty: Rs 14.35
Education Tax: Rs 0.43
Dealer commission: Rs 1.05
VAT: Rs 5.5
Crude Oil Custom duty: Rs 1.1
Petrol Custom: Rs 1.54
Transportation Charge: Rs 6.00
Total price: Rs 54.90

25 ரூபாய் பெட்ரோலுக்கு 30 ரூபாய் வரி கட்டுபவன் நிச்சயம் E.இந்தியனாகத்தான் இருப்பான். வரியை மத்திய, மாநில அரசுகள் பங்கிட்டுக் கொல்லுமாம் மன்னிக்கவும் கொள்ளுமாம்.

(வடிவேலு வாய்ஸ்-ல் வாசிக்கவும்)

இத எதுத்து எதிர்க்கட்சிகள் போராட்டம் நடத்துமாம். நாமெல்லாம் ஆதரவு கொடுக்கணுமாம். அடுத்த எலக்சன்ல நாம ஓட்டு போட்டு அவங்கள செலக்ட் பண்ணணுமாம். சரி. அவிங்க வந்தாலாவது வரிய கொறச்சு வெலைய மட்டுப்படுத்துவாங்கன்னு பாத்தா, இவிய பங்குக்கு இவியளும் விலைய கூட்டுவாவளாம். இப்போ இருக்க ஆளுங்கட்சி அப்போ எதிர்கட்சியாயி போராட்டம் பண்ணுவாங்களாம். அப்போமும் நாம ஒன்னுஞ் சொல்லாம விரல் சூப்பிக்கிட்டே வீட்டுக்குள்ள இருப்பமாம். என்னத்தச் சொல்ல?

இப்போ கேப்டன் வாய்ஸ்-ல...

அரசாங்கம்ன்றது வானத்துல இர்ர்ந்து குதிச்சது இல்ல. மக்களால் மக்களுக்காக நடத்தப்படுரதுதான் அரசாங்கம். (அஆவ்...இப்பவே கண்ணை கட்டுதே)

இப்போ உங்க வாய்ஸ்-லயே கண்டினியு பண்ணுங்க.

இப்படியே யோசித்துக் கொண்டு போனால்... இலக்கில்லாமல் போகலாம். அதனால் இப்போதைக்கு இதற்கு ஒரு 144. ஆனா அட்லீஸ்ட் உங்க மைன்ட் வாய்ஸ்-ல கொஞ்சம் யோசிங்கண்ணா.

வெற்றி - தோல்வி, ஆதரவு - எதிர்ப்பு என்பதை விட்டு விட்டு, இந்த பந்த்-ஆல் யாருக்கு இம்மீடியேட் லாபம் என்று சிந்தித்தால், பெட்ரோல் பங்க் வைத்திருப்பவர்களுக்கு என்று தோன்றுகிறது. பெரும்பாலான பேருந்துகள் இயக்கப்படாத நிலையில், சாலைகளை இரு சக்கர வாகனங்கள் ஆக்கிரமித்திருந்தன. அவ்வளவு வாகனங்களும் எவ்வளவு பெட்ரோல் சாப்பிட்டிருக்கும். யோசித்துப் பார்த்தால்.. ஷாக் அடிக்குது சோனா..

இப்படி யோசிச்சுகிட்டே இருந்தா...

இப்படி வெலை கூடிகிட்ட இருந்தா...

இப்படி நாம பொலம்பிகிட்டே இருந்தா..

எங்கே செல்லும் இந்த பாதை?

(அப்பாடி டைட்டில் போட்டாச்சு)